Seafile to narzędzie do udostępniania z funkcjonalnością podobną do Dropbox. Seafile to narzędzie z wyboru, jeśli jesteś zmęczony korzystaniem z witryn do udostępniania plików, ciągłym przesyłaniem i ponownym przesyłaniem informacji. Seafile na Ubuntu 20.04 pozwala na:
- przesyłać informacje do publicznego zasobu;
- synchronizować informacje z zasobu z danymi z bibliotek w danej lokalizacji;
- zapewnienie dostępu poszczególnym użytkownikom (pracownikom, administratorom), dystrybucję uprawnień i wiele więcej.
Do instalacji Seafile używa się maszyn rzeczywistych lub wirtualnych działających w oparciu o system operacyjny Ubuntu 20.04. Mają one wymagania dotyczące ilości pamięci RAM, liczby rdzeni procesora itp. Lepiej jest pracować z konta bez uprawnień administratora / bez uprawnień roota (z sudo). Minimalne wymagania to 4 procesory i 4 GB pamięci RAM.
Instrukcje krok po kroku dotyczące konfiguracji Seafile
LDAP, protokół WebDAV, wysyłanie wiadomości e-mail, tworzenie kopii zapasowych, zbieranie śmieci (GC) i inne ustawienia mogą być wymagane do pracy z narzędziem.
Krok 1: Przygotowanie systemu
Wymaga to aktualizacji pakietów (polecenie apt update), sprawdzenia synchronizacji czasu / strefy czasowej i ustawień automatycznego uruchamiania.
Konieczna może być również praca z zaporą sieciową (domyślnie w Ubuntu przepuszcza wszystkie protokoły, ale mogą występować niuanse).
Krok 2: Zainstaluj narzędzia i aplikacje potrzebne do pracy z Seafile
Musimy zainstalować:
- Memcache, określając w configach ilość pamięci jaką Memcache może wykorzystać;
apt install memcached libmemcached-dev - Python ze wszystkimi niezbędnymi dodatkowymi komponentami;
- bazę danych - MariaDB, MongoDB, Postgresql lub inne - za pomocą polecenia (MariaDB jest pokazana w przykładzie):
apt install mariadb-server
Krok 3: Instalacja Seafile
Polecenie służy do instalacji:
useradd seafile -r
W zależności od specyfiki projektu może być konieczne utworzenie osobnego katalogu, do którego zostaną przesłane pliki instalacyjne:
mkdir -p /opt/seafile/bin
Podczas korzystania z kreatora instalacji konieczne będzie określenie adresu IP lub nazwy serwera, z którym ma nastąpić połączenie. Użytkownik określi również nazwę serwera, która będzie publiczna. Domyślnie usługa będzie nasłuchiwać na porcie 8082, ale można to zmienić w ustawieniach.